تبلیغات 
تیمی متشکل از ستاره شناسان بین المللی سیاره ای را در صورت فلکی مار بزرگ کشف کردند که از جنس الماس است.
دانشمندان آمریکایی، انگلیسی، آلمانی، ایتالیایی و استرالیایی با استفاده از رادیوتلسکوپ "پارکز" در استرالیا بقایای ستاره غول پیکری را کشف کردند که به سیاره ای از جنس الماس تبدیل شده است.
این دانشمندان در فاصله 4 هزار سال نوری از زمین در صورت فلکی مار بزرگ توانستند یک تب اختر (پالسار) را با شناسه PSR J1719-1438 کشف کنند.
این دانشمندان دریافتند پالسهای رادیویی که از این پالسار گسیل می شوند به روشی سیستماتیک با تاخیر دریافت می شوند. به این ترتیب توانستند حضور یک سیاره را در مدار این تب اختر شناسایی کنند.
در ادامه تحقیقات که با رادیوتلسکوپ "لاول" در انگلیس انجام شد این
ستاره شناسان نشان دادند که جرم این سیاره برابر با حدود جرم سیاره مشتری
است درحالی که شعاع آن در حدود نصف شعاع سیاره غول پیکر منظومه خورشیدی
است.
براساس گزارش رویترز، به خاطر وجود این چگالی غیرعادی، دانشمندان نتیجه گرفتند که بیشتر این سیاره از کربن و اکسیژن بلوری شده ساخته شده است.
با این ویژگیها، این سیاره می تواند باقیمانده فرایند عجیبی باشد که طی آن ماده گازی یک ستاره غول پیکر قدیمی توسط پالسار جذب شده و سرعت چرخش این پالسار را به 173 دور در ثانیه فعلی رسانده است.
به گفته این دانشمندان، بیشتر این سیاره از ماده ای مشابه الماس ساخته شده است و فاصله مدار آن تا پالسار تنها 600 هزار کیلومتر است.
http://www.konjkav.com
برچسب ها: نجوم، رادیوتلسکوپ "پارکز"، سیاره،
تحقیقات اخیر که در خصوص نیروهای واندرواس – نیروی ضعیفی که مولکول هایی که در نزدیکی هم قرار دارند نسبت یکدیگر دارند- بین مولکول ها و نقش آن در ایجاد این قدرت چسبندگی جادویی انجام گرفته است که جالب توجه است.
در ساخت این چسب از فناوری نانو لوله های كربنی استفاده شده است تا با کمک آن قلاب ها و حلقه های نانومولکولی ساخته شود که دقیقا مانند چسب های نر و ماده (نرم و زبر) که در لباس و کیف استفاده میشوند عمل می کنند، البته در سطح میکروسکوپی.
این نیروی چسبنده و جداشونده در هنگام عمل بر اساس نیروهای واندرواس و چسبندگی مویرگی (جاذبه مویرگی) عمل می کنند. نکته قابل توجه در مورد تئوری ساخت این چسب این است که درست مانند پای عنکبوت ضد رطوبت است و به راحتی مواد دیگر به آن نمی چسبند (برخلاف چسب های نرم و زبر که پس از مدتی انواع پرز، مو و ... به آن می چسبند) . این ویژگی سبب می شود که خاصیت و قابلیت آنها در تمامی سطوح و در رطوبت (حتی در اعماق دریاها) نیز پایدار باقی بماند.
البته هنوز بر روی این کار تحقیقاتی در حال انجام است اما به نظر چندان دور نمی رسد که روزی را شاهد باشیم که انسانها با کمک کفش ها یا دستکش های ویژه ای به راحتی از برج ها و ساختمانهای بلند بالا میروند.